it-flow.pl

Cztery lata używania systemów innych niż Windows odbijają dość mocne znamię Szczególnie gdy ktoś przez spory okres czasu bardziej zaprzyjaźniał się z konsolą niż z X-ami. Mimo iż od około trzech lat cały czas zaprzyjaźniam się z “oknami” to nadal zdarza mi się korzystać z wiersza poleceń.

Tak, w systemach Windows jest coś takiego jak wiersz poleceń. Microsoft wypuszczał i wypuszcza masę narzędzi ułatwiających pracę w konsoli. Cześć z tych narzędzi nie jest domyślnie instalowana w systemie dlatego wiele osób nie wie o ich istnieniu.

Ostatnimi czasy spotkałem się z kilkoma pytaniami od studentów i znajomych, które dotyczyły  odpowiednika unixowej komendy tail. W przypadku systemów Windows Server do 2003 i systemów klienckich do Windows XP sprawa była dość prosta. Wystarczyło pobrać  Windows Resource Kit Tools. Po zainstalowaniu i uaktualnieniu ścieżki Path o odpowiednie wpisy można było korzystać z komendy tail.

Jedynym minusem tej komendy jest brak możliwości definiowania ilości wierszy, które mają zostać wyświetlone.  Opcja –f działa bardzo dobrze i poprawnie wyświetla informacje dopisywane do pliku.

A co z Windows Server 2008, Vista i 7?

W tych systemach te same czynności możemy wykonać za pomocą powłoki Powershell.

Odpowiednikiem komendy tail –f nazwa_pliku jest Get-Content nazwa_pliku –wait.

Co ciekawe da się też wyświetlać określoną ilość linii: Get-Content nazwa_pliku | select -last 2.

Jak widać osoby które lubią konsole wcale nie mogą narzekać na brak poleceń i możliwości jej wykorzystania. Owszem bazowy asortyment poleceń nie jest duży jednak można go rozszerzyć za pomocą dodatkowych paczek, powłok i programików z rożnych stron.

Czasem zdarza się, że podczas próby usunięcia lub skopiowania pliku, katalogu  pojawia się komunikat:

W Internecie jest dostępna masa programów, które potrafią usunąć taki problem w przeciągu kilku minut. Niestety większość z nich musi zostać zainstalowana na naszym komputerze i czasem wymaga restartu systemu:( Tymczasem z strony Sysinterlnals możemy pobrać sobie darmowe narzędzie Process Explorer, które ma masę ciekawych funkcji (taki zaawansowany menadżer zadań).  Jedną z ciekawszych funkcji jest wyszukiwanie procesów, które wykorzystują nasz plik lub katalog:) Pod spodem prosty sposób odblokowania pliku, który jest aktualnie zablokowany przed usunięciem lub kopiowaniem.

Małe HowTo:

1. Z komunikatu, który został pokazany wyżej zapisujemy sobie nazwę pliku lub katalogu, którego nie możemy zmienić. W naszym przypadku jest to folder Plik.
2. Uruchamiamy Process Explorer.
3. Przed rozpoczęciem pracy warto sobie włączyć dolny panel (Ctrl+L lub View->Show Lower Panel).
4. Z górnego menu wybieramy Find –> Find Handle or DLL… (lub szybciej Ctrl+F).

   
    

5. W nowo otwartym oknie wpisujemy nazwę szukanego pliku (1) lub katalogu, klikamy Search (2) i w liście wyszukujemy proces, który wykorzystuje nasz plik lub jeden z plików w naszym folderze (3).

   

6. Następnie klikamy dwukrotnie na dany proces i wracamy do okna Process Explorera. W tym momencie możemy albo zamknąć nasz wskaźnik do katalogu czy pliku (1) albo po prostu zamknąć odpowiedni program ( w naszym przypadku notepad).

   

7. Po odblokowaniu naszego pliku lub folderu możemy go spokojnie usunąć.

O tym, że w systemach Windows istnieje Pomoc Zdalna wie chyba każdy. W większości przypadków mylnie zakłada się, że pomoc zdalna musi być zainicjowana przez użytkownika poprzez wysłanie zaproszenia. Przez to błędne stwierdzenie część Administratorów po prostu rezygnuje z funkcji Pomocy zdalnej. Twierdzą oni, że wytłumaczenie użytkownikowi gdzie klikać jest zbyt czasochłonną i zbyt częstą czynnością. Jeśli w organizacji zdarzy ci się mieć niereformowalne jednostki możesz wykorzystać mechanizm “Oferty pomocy zdalnej”.

Klasyczny przypadek rozwiązywania problemu:

1. Użytkownik dzwoni do administratora lub HelpDesku z problemem
2. Jeśli problemu nie udaje się rozwiązać za pomocą zwykłej rozmowy administrator prosi użytkownika o wygenerowanie pliku pomocy zdalnej.
3. Użytkownik generuje i wysyła plik pomocy
4. Administrator odbiera zaproszenie
5. Wspólnie naprawiają problem
6. Jeśli problem uda się rozwiązać administrator rozłącza się i wraca do swoich obowiązków

Przypadek rozwiązywania problemu poprzez oferowanie pomocy zdalnej:

1. Użytkownik dzwoni do administratora lub HelpDesku z problemem
2. Jeśli problemu nie udaje się rozwiązać za pomocą zwykłej rozmowy administrator wysyła ofert pomocy do użytkownika ( wymagana nazwa komputer i login użytkownika)
3. Użytkownik przyjmuje ofertę pomocy
4. Wspólnie naprawiają problem
5. Jeśli problem uda się rozwiązać administrator rozłącza się i wraca do swoich obowiązków

Niby druga metoda jest krótsza o jedne podpunkt, jednak kto korzystał z pomocy zdalnej ten wie, że punkt trzeci  z pierwszej sytuacji wcale nie jest taki prosty w realizacji:)

Konfiguracja.

Jeśli chodzi o stacje klienckie to konfiguracja odbywa się poprzez utworzenie odpowiedniej polityki, która zostanie na nie nadana. W skrócie:

• Włączamy pomoc zdalną
• Deklarujemy użytkowników, którzy takiej pomocy mogą udzielić

Na sam koniec na pulpicie swojego komputera tworzymy sobie skrót, który odwołuje się do linku podanego poniżej. Za pomocą tego skrótu będziemy oferowali pomoc zdalną.

%windir%\explorer.exe "hcp://CN=Microsoft%20Corporation,L=Redmond,S=Washington,C=US/Remote%20Assistance/Escalation/Unsolicited/Unsolicitedrcui.htm"

Edit: Link przydatny w systemach Windows XP i 2003

Wywołanie

Po odświeżeniu zasad na stacjach końcowych możemy zapomnieć o problemie generowania zaproszeń pomocy zdalnej. Podczas rozwiązywania kolejnego problemu po prostu:

1. Klikamy w skrót, który sobie utworzyliśmy na pulpicie
2. Następnie w nowym oknie wpisujemy adres lub nazwę komputera z którym chcemy się połączyć. Jeśli korzystamy z programu BGinfo to użytkownik ma nazwę swojego komputera wypisaną na pulpicie.
3. Po wpisaniu nazwy klikamy połącz
4. Jeśli połączenie się udało wybieramy użytkownika, który ma problem. i klikamy dołącz
5. Telefonicznie prosimy o zatwierdzenie naszej oferty
6. Pomagamy rozwiązać problem

Niestety Microsoft nie spodziewał się aż tak dużego obciążenia swoich serwerów po wypuszczeni publicznej bety Windows 7. Aktualnie trwają prace nad poprawieniem wydajności. Mimo, że na stronach MS nie znajdziemy linków do Windows 7 to po przeszukaniu googla możemy trafić na bezpośrednie linki do plików:

• Wersja x32 Klik
• Wersja x64 Klik

Transfery nie powalają ale osoby z wolnym łączem powinny być zadowolone.

Dziś wreszcie doszedłem dlaczego połączenie RDP do jednego z serwerów działa bardzo wolno.

Może od początku, najpierw obwiniałem tamtejszy serwer SEP 11. Miałem z nim tyle problemów. Dodatkowo na forum SEP ludzie prezentowali, negatywne działanie Symanteca na połączenia do serwera. Jednak jak się okazało to nie było to. Potem zacząłem szukać po logach serwera, sprawdzać wydajność. Jednak serwer po prostu nie był obciążony a dodatkowo logi były puste. Wczoraj podczas wieczornej pracy zauważyłem, że gdy się zaloguje oraz zawieszę sesje i z powrotem zaloguje to juz pulpit zdalnych chodzi jak marzenie. Po paru minutach poszukiwań okazało się, że temu zachowaniu winna jest opcja “ ReceivedWindows Auto-Tuning”,która odpowiada za określenie maksymalnej wartości rozmiaru okna odbierania na podstawie aktualnych warunków sieciowych. Według założeń funkcja ta ma mocno zwiększać szybkość przesyłania danych między aplikacjami, jednak w moim przypadku utrudniała pracę po RDP na jednym z kontrolerów domeny. Wydaje mi się, że może to mieć związek z łączeniem poprzez VPN do serwera, trzeba będzie to sprawdzić wieczorem. 

Aby wyłączyć tą opcje wystarczy w wierszu poleceń uruchomionym w kontekście administratora wydać polecenie:

netsh interface tcp set global autotuninglevel=disabled

Działanie komendy możemy sprawdzić za pomocą:

netsh interface tcp show global

Jeśli ta operacja nie pomogła to funkcje auto-tuning można włączyć ponownie tym poleceniem:

netsh interface tcp set global autotuninglevel=normal

Załóżmy, że chcemy sobie odpalać notepad co 10 sekund jak tego dokonać?

Najprościej jest ściągnąć sobie program soon.exe, który był kiedyś zawarty w Resource Kit dla Windows NT

Tworzymy sobie prostego batcha o nazwie runnotepad.cmd:

soon 10 runnotepad.cmd

notepad.exe

Potem za pomocą skryptu logowania można uruchamiać naszego batcha raz a on sam będzie sie uruchamiał w kolko.

Nawiązując do tematu na WSS.pl Opisy błędów oraz sposoby ich rozwiązania można sprawdzić w KB938450.

Wpis krótki jednak czasem jest problem z tymi kodami i może komuś się to przyda.

PS

Jednym z ciekawszych rozwiązań niektórych błędów jest ponowne wprowadzenie tego samego klucza co przy instalacji i wykonanie ponownej aktywacji. Tak więc jeśli wyskoczył ci kod błędu, którego nie możesz zidentyfikować, to przed rozmową z wsparciem polecam w/w rozwiązanie.

Pierwszy tegoroczny wpis, który ma mnie zmotywować do częstego pisania na blogu:) Miejmy nadzieje, że się tak stanie bo cały czas umyka mi publikacja pewnych wpisów, które mogły by się kiedyś przydać.

Na co czekam w roku 2009?

• Windows 7 – w styczniu ma się pokazać pierwsza publiczna beta. Dodatkowo krążą już informacje, że może w tym roku doczekamy się wersji finalnej:) Naprawdę nie mam dużo uwag do Visty ale ilość miejsca, które ona zabiera jest dla mnie troszkę za duża. Wiem, wiem po co kupiłem notebook z dyskiem 250GB:)
• Windows Vista SP2 – przez chwile miałem zainstalowaną wersję beta, jednak po zmianie sprzętu dałem sobie z nią spokój i czekam na wersję finalną.
• IE 8 w wersji finalnej – aktualnie korzystam z bety drugiej i muszę przyznać, że coraz bardziej zastanawiam się nad pełną migracją z FF do IE 8. Jeśli wszystko pójdzie dobrze i wersja RTM będzie tak dobra jak beta 2, to migracja jest coraz bliżej:)

To chyba trzy najważniejsze punkty:) Poza nimi jest wiele mniejszych jednak one nie są aż tak ważne.

Ostatnio odkurzyłem kilka maszyn wirtualnych z systemami w wersji trial. Przez pewien czas zastawiałem się jak sprawdzić kiedy licencja na system wygasa. Poszperałem po systemie i trafiłem na polecenie winver.exe, które udzieliło mi odpowiedzi na moje pytanie. Poniżej przykładowy zrzut ekranu.

Czasami dostaję informacje o problemach z niektórymi komputeram. Użytkownicy nie mają dostępu do zasobów sieciowych czy nie mają wyjścia na świat. Jest to spowodowane różnymi problemami, czasem sieć przed nimi broni NAP, czasem ktos wyciągnął wtyczkę a czasem komputer nie otrzymał IP z serwera DHCP.

Jeśli komputer nie otrzymuje dzierżawy to zaczyna się zabawa z wyszukiwaniem czy dany adres MAC został wpisany do rezerwacji. Zwykły snapin DHCP jak na razie nie pozwala nam jakoś sensownie wyszukiwać rezerwacji za pomocą adresów fizycznych. O ile dziesięć, pięćdziesiąt adresów można szybko przepatrzeć to sto, dwieście czy tysiąc rezerwacji nie ogląda się zbyt dobrze:(

Na szczęście da się temu wszystkiemu zaradzić za pomocą różnych skryptów. Najprościej jest wykorzystać netsh i findstr. Minusem tej metody jest wyplucie z netsh do pamięci wszystkich rezerwacji z serwera DHCP.

Przykład:

netsh dhcp server \\"nazwa_serwera" scope "nazwa_przedzialu" show reservedip | findstr "adres_fizyczny"

Adres fizyczny musi byc postaci 00-0f-0d-01-01-02

Gdzieś jeszcze mam lepszy odpowiednik w C# jak go znajdę w pracy to wstawie do plików.